Ook in Bangkok kunnen we het niet laten het water op te zoeken. We zijn met een longtail een ochtend de klongs in geweest, een netwerk van kanalen en rivieren waaraan deftige huizen en schamele hutjes staan, waar de slager varend langskomt en de marktmannen en -vrouwen vanuit bootjes hun waar verkopen. Ga naar de Photo Gallery als je er meer van wilt zien.
|
Comments [0]
De Noorderzon-bemanning is op vakantie in Bangkok. Een drukke stad waar flink wat smog boven hangt, maar het tempelcomplex bij het koninklijk paleis blijft schitteren. Meer foto's in de Photo Gallery.
|
Er wordt hard gewerkt aan boord. Voor de verandering eens niet door onszelf, maar door een leger van timmermannen die het dek, de kuip en het kajuitdak opnieuw aan het rubberen zijn en het teak van het schuifluik vervangen. Er hangen allemaal stukken plastic om de boot om schaduw te creeëren, maar voor sommige jongens is dat niet genoeg. Ze steken hun hoofd in een T-shirt, zorgen dat de opening hun ogen vrij laat, knopen de mouwen achter op hun hoofd vast en draperen de rest van de stof over hun schouders. Een mooi gezicht.
Meer foto's in de Photo Gallery.
De positie op Google Earth klopt wel, maar het is een oude satellietfoto. Inmiddels is de marina vergroot en zijn er extra steigers gebouwd.
|
Weer een ko, weer een mooi plekje. Het gaat nog steeds niet vervelen. Onderweg naar Ko Roi hing de vislijn weer eens nutteloos achter de boot. Er hebben al allerlei soorten aasjes aan gehangen, maar zonder succes. Op een van de strandjes van Ko Roi hielden een paar vissers siësta. Het bleek dat ze een berg sardines gevangen hadden, en na zware onderhandelingen, met behulp van een woordenboekje, pen en papier en veel handgebaren, kocht Frank een kilo sardines voor 40 baht, omgerekend 80 eurocent. Niet dat wij met z'n drietjes een kilo vis opeten, maar we hebben hongerig bezoek aan boord in de vorm van Jorn en Laura. Met hen zijn we van Nai Harn naar Krabi gezeild, en toen nog een stuk de baai Phang Nga in, waar Ko Roi ligt. Een ander deel van Phang Nga dan waar we met Rens zijn geweest, maar net zo mooi.
Ko Roi heeft overigens een leuke hong, Thais voor kamer, simpel gezegd een grot waarvan het dak is ingestort. De meeste hongs bereik je door een donkere gang in te zwemmen of in te peddelen met de dinghy, maar deze konden we gewoon inlopen vanaf het strandje. En toen een paar uur later de sardines in de pan lagen te bakken, werden we ook nog eens getrakteerd op een mooie zonsondergang.
(meer foto's in de Photo Gallery)
|
Dit is 'ons' restaurant cq brommerverhuurder cq wasserette aan het strand van Ao Sane, in de baai Nai Harn. Inmiddels onze vaste stek. Het eten is er heerlijk, het bier koud en de mensen erg vriendelijk. Nai Harn heeft drie stranden en ligt vlak bij een leuk dorpje waar een paar geweldige bakkers zitten. En dat is in Azië heel bijzonder. Wat kan een zeiler zich nog meer wensen? Het is alleen erg jammer dat we hier niet het hele jaar kunnen liggen. Nu de wind constant uit oostelijke richtingen komt, is het prima te doen, maar in de zuidwestmoesson lopen drie meter hoge golven de baai in en dan kun je hier niet liggen met je boot.
Het bevalt ons goed in Phuket, maar we zijn er nog niet helemaal uit waar we met de boot gaan liggen in de zuidwestmoesson. De ankerplekken die in dat seizoen beschut zijn, liggen ver van scholen en winkels. We dachten een prima plek gevonden te hebben in het zuiden van Phuket, maar in die baai is geen ruimte om te ankeren omdat er al veel boten aan moorings liggen. Nu zouden we er een mooring kunnen huren, maar die zijn zo licht dat onze boot er in harde wind in z'n eentje vandoor zou gaan.
Half februari, als ons huidige toeristenvisum verloopt, vliegen we naar Penang (Maleisië) om een jaarvisum voor Thailand aan te vragen. De boot is een andere kwestie. Die mag maximaal zes maanden in Thailand blijven. Dus begin april, voordat de zuidwestmoesson begint, zeilen we naar Langkawi en dan terug naar Phuket zodat de boot weer zes maanden in Thailand mag blijven. Het zeilersbestaan kan een heel geregel zijn, want we moeten ook nog wat werk aan de boot laten doen door handige Thaise vaklui die alles van teak, polyester, staal en koelkasten weten. Waar en wanneer dit moet gebeuren tussen alle andere consideraties door wat betreft visa en seizoenen is ons nog een raadsel.
|
Op een van de heuvels van Phuket wordt een 45 meter hoge Boeddha gebouwd. Om het project te bekostigen kun je voor omgerekend 6 euro een van de marmeren tegels beschrijven waarmee het beeld bekleed wordt. Menno's tegel belandt op een enorme stapel voordat hij op de Boeddha geplakt wordt. In totaal zal er 135 ton marmer gebruikt worden, dat zijn dus heel wat tegels.
|
Weleens de James Bond-film The Man with the Golden Gun gezien, waarin de slechterik een basis heeft op een mooi eiland? Dat eiland is Ko Phing Kan, maar het wordt inmiddels door iedereen het James Bond-eiland genoemd. Zo'n 3000 toeristen zetten hier dagelijks voet aan wal. En af en toe wat zeilers, zoals wij. Zie weer de Photo Gallery.
|
Ko Yang ligt in het noorden van de baai tussen Phuket en het vasteland van Thailand, en is weer een schitterend plekje. Zie Photo Gallery.
|
We liggen voor anker bij Ko Phanak, een prachtig eiland, zie Current Position en Photo Gallery.
|
Precies een jaar geleden waren we in Sydney, en hadden we al een spectaculaire vuurwerkshow achter de rug om het nieuwe jaar in te luiden. Dit jaar zijn we in Phuket. De champagne ligt koud te worden, over drie kwartier is het hier al 2010. We wensen iedereen alvast een mooi nieuwjaar toe.
Groeten, Mir Frank Menno
|
